Spring naar inhoud

Impressie van de lezing van Manuela Kalsky

Op 19 februari 1917 hield Manuela Kalsky in het BIC voor een groot gezelschap een boeiende lezing over vrijzinnigheid. Haar boek Flexibel Geloven met als ondertitel “Zingeving voorbij de grenzen van religie”, waarin interviews zijn opgetekend met gelovigen van een verschillende achtergrond, diende als leidraad van haar lezing.

Vele tientallen jaren geleden begon de ontzuiling. Vóór die tijd waren de meeste mensen aangesloten bij een kerkgemeenschap. De meeste gelovigen waren Hervormd of Katholiek. Dit verschil in godsdienst beleven bracht vaak een strenge scheiding in het tussenmenselijk verkeer en was veelal oorzaak van problemen binnen een familie of groep.

 

De laatste jaren is er veel veranderd. Mensen willen zich vaak niet meer vastleggen bij een bepaald kerkgenootschap. Het feit dat er nu veel minder mensen in een kerk komen, betekent echter niet dat de religiositeit is verdwenen. Er is grote behoefte aan zingeving. Men zoekt dit in het boeddhisme, hindoeïsme of in vele andere vormen, zoals “ietsisme”.

Velen zoeken naar een bron van inspiratie. Mensen zijn zich er steeds meer van bewust dat we in wezen veel overeenkomsten hebben. Manuela wees erop dat je niet moet focussen op overeenkomsten. Dat houdt uitsluiting van andersdenkenden in. Door juist de verschillen te willen zien en die -van harte- te respecteren sluit je mensen in. Dat kan het begrip voor elkaars gedachtewereld versterken. Kalsky noemde verschillende voorbeelden van mensen die verschillende geloven tegelijk aanhingen. Zij  vullen elkaar aan voor de desbetreffende. “Alle geloven komen samen in mijn hart” en “Als geloven te scherp tegenover elkaar komen te staan, kan dit tot oorlogen leiden”.

Manuela vertelde over haar woonplaats Amsterdam, waar 178  bevolkingsgroepen en de daarbij horende culturen tezamen leefden. Slechts 49 % van de bevolking was autochtoon. Hoe verbind je mensen en hun verschillende levensbeschouwingen met elkaar?

De belangrijkste basis voor geloofsgemeenschappen is verbondenheid. Daarvoor zijn twee zaken onontbeerlijk om in vrede samen te leven: respect en liefde..

Een waardevolle middag waarbij de essentie in ons gevoelsleven werd aangesproken. Ik nam me voor het niet alleen  bij luisteren te laten. De praktijk wacht op me.