Spring naar inhoud

Over eenzaamheid in tijd

Traag, traag trek jij aan mij voorbij
Starend naar jou
Niet wetend wat te zeggen
Dwaal ik af in dromerij

Een enkele keer zeg jij iets.
Het doet mij pijn.
Want, zo traag, traag als jij
Is de slak een formule 1

Even staar ik naar de wolken
Waar de zon achter schijnt
Denkend: “vandaag misschien?”

Is de slak op het raam
Al weer verdwenen.
En jij, net zo traag als gisteren
Verglijdt in minuten.

22 oktober 2020, SjBK

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.